Sesli dinle

Ancak endüstriyel ölçekteki sorunları çözebilecek bir kuantum bilgisayarını çalıştırabilecek bir ürünü piyasaya sürmek için daha fazla zamana ihtiyacı var.

Microsoft, kuantum hesaplama için geliştirdiği Majorana 1 adlı çipi tanıttı. Şirket, bu çipin bilgisayarların endüstriyel ölçekte son derece karmaşık sorunları, mevcut makinelerin on yıllar sürecek işlem süreleri yerine sadece birkaç yıl içinde çözmesini sağlayacağını belirtti. Majorana 1, Topolojik Çekirdek mimarisini kullanan ilk kuantum hesaplama çipi olma özelliğini taşıyor. Özellikle, topoiletken veya topolojik süperiletken adı verilen yeni bir malzeme türünü kullanıyor. Bu, ne katı ne sıvı ne de gaz olan özel bir madde hali.

Majorana parçacıkları ilk olarak 1930’larda teorik olarak öngörüldü, ancak doğada doğal olarak bulunmazlar. Onların var olabilmesi için belirli koşullar altında, özel malzemeler kullanılarak üretilmeleri gerekir. Microsoft'un, atom seviyesinde hassas bir şekilde inşa ettiği topoiletken teli, #indiyum arsenit ve alüminyum malzemelerinin birleşiminden oluşuyor. Bu tel, mutlak sıfıra yakın bir sıcaklığa kadar soğutulup manyetik alanlarla ayarlandığında, uçlarında Majorana Sıfır Modları (MZM'ler) oluşuyor. Microsoft, Majorana kübitlerinin mevcut alternatiflere kıyasla daha kararlı olduğunu belirtiyor. Küçük, hızlı ve dijital olarak kontrol edilebilen bu kübitler, kuantum bilgilerini uzun süre koruyabilme yeteneğine sahip.

Şirketin çip mimarisi, "H" şeklinde bir yapı oluşturacak şekilde topoiletken nanotelleri bir araya getiriyor. Her bir ünite, kuantum hesaplamanın temel birimi olan kübiti oluşturan dört kontrol edilebilir Majorana parçacığı içeriyor. H birimleri birbirine bağlanarak genişletilebiliyor ve Microsoft, bunlardan sekizini tek bir çipe yerleştirmeyi başardı. Yukarıdaki görselde de görüldüğü gibi, çip bir kişinin avucuna sığabilecek kadar küçük ve veri merkezlerine kolayca entegre edilebilir. Microsoft, çipi bir milyon kübit kapasitesine ulaşabilecek şekilde tasarladı, çünkü kuantum bilgisayarların gerçek dünyada anlamlı bir fark yaratabilmesi için bu ölçeğe ulaşması gerekiyor.

Microsoft, bir milyon kübitlik bir makinenin, uçaklardaki çatlakları onarabilen kendini onaran malzemeler veya plastik kirleticileri değerli yan ürünlere dönüştürebilen katalizörler geliştirilmesine olanak sağlayabileceğini öngörüyor. Ayrıca, bilim insanlarının toprak verimliliğini artırarak dünya açlığını sona erdirmeye veya sürdürülebilir gıda üretimini teşvik edebilecek enzimleri keşfetmeye yardımcı olacak hesaplamalar yapmasına imkan tanıyabilir.

Ancak Majorana 1'in çalışabilmesi için yalnızca topoiletkenlerden daha fazlasına ihtiyaç duyuluyor ve Microsoft’un, çipin tüm bileşenlerini büyük ölçekte bir araya getirebilmesi için daha fazla zamana ihtiyacı var. Yine de, topoiletken malzemelerin nasıl istiflenmesi gerektiğini bulmak en büyük zorluklardan biriydi ve Microsoft bu sorunu çoktan aşmayı başardı.

---

---